در میان لحظه های سردِ بودن،

بودن و تکرار را فرسودن،

بودن و از خود بریدن،

در میان مردم بی روح و خسته،

مردمان خالی از احساس و مهر،

حس عشق و دل سپردن،

در میان عشق های پر ز رنگ،

عشق های پوچ و خالی زِ درد،

من تو را با عشق خود آمیختم،

پاکی این عشق را،

با خیسی چشمان خود دریافتم...