باز همان قصه همیشه ها ، باز همان جمع سه تایی : من ، یاد تو و اشک...

 نمی دانم بگویم دلم برایت تنگ است یا نه ؟

میدانی ؟ دل برای چیزی تنگ میشود که در گذشته آن را داشته ای و اکنون نداری

ودر آینده باز شاید داشته باشی!در گذشته و حال و آینده من تو را نداشته ام 

ونخواهم داشت.چه دلتنگی موهومی!

چیزی که داشته ام ، تنها ، آرزوی داشتن تو بوده!

اما حتی آرزوی اینکه آرزوی داشتن تو را داشته باشم مثل خوابی دردآلود است.

دل بستن به آرزوهای محال چیزی جز شکنجه دل نیست ، آرزوهایی چون گریستن

بر سر شانه های تو ،آرزو هایی چون بودن با تو ، چون نگاه های ما به هم بدون

پریشانی از آنکه نکند نگاه تو از روی اجبار باشد !

تو دوردست ترین آرزوی منی.

با همه این حرف ها،

دل من برایت تنگ است...